~ Chapter fifteen.

(Piątek 25 maja)
A tam stała ONA.
Grzesiek patrzył na mnie zdezorientowany, jakby załamany, usiadł na krzesło podparł rękami brodę i nie wiedział co ma zrobić.
Wstałem i do niej podszedłem.
- Co ty tu do cholery robisz ?! - wykrzyknęłam jej w twarz.
- Zbyszek, chcę to naprawić. Przepraszam, ja już tak nie wytrzymuję. Kocham cię
- Kaśka ale już cię nie kocham ! Kocham tylko Martę, jesteś dla mnie nikim, trzeba było myśleć.
- Wybacz mi, daj mi drugą szanse, spróbujmy - nie wiedziałem nawet kiedy przykleiła mi się do ust. Odepchnąłem ją. A w drzwiach od hotelu stała Marta cała zapłakana razem z Krzyśkiem, a zaraz koło nich pojawił się Grzesiek.
Ja stałem jak zamurowany. W moich uszach słyszałem tylko jej słowa.
- To był zły pomysł, nie potrzebnie wam zawracałam głowę. - odwróciła się i wybiegła na dwór. Krzysiek chciał biec za nią...na dworze była ulewa.
- I co k*rwa zrobiłaś ?! Wy*ierdalaj stąd ! - wyżyłem się na Kaśce. - Krzysiek stój. Gdzie ona pobiegła ?
*Marta*
Weszłam z Krzyśkiem do hotelu, byłam uśmiechnięta.
Pierwsze co rzuciło mi się w oczy to Zbyszek całujący się z jakąś rudą dziwką.
Łzy poleciały mi z oczu, czyli to co mówił Kubiak to była prawda.
Podbiegł do nas Grzesiek.
- To  był zły pomysł, nie potrzebnie zawracałam wam głowę. - odwróciłam się i wybiegłam, nie zwracałam uwagi na wołania chłopaków, na deszcz. Biegłam przed siebie, gdy straciłam sił usiadłam na ławkę i płakałam. Mój świat się zawalił.
Po jakimś czasie ktoś mnie objął. Odwróciłam się w stronę tej osoby siedział koło mnie ON.
Wstałam nie chciałam mieć z nim nic wspólnego.
- Po co za mną leciałeś, przecież miałeś tam swoją dziwkę. Po co ci dwie. - łzy leciały z moich oczu strumieniami.
- Kochanie. - wstał i mnie objął.
- Nie dotykaj nie ! Nie nazywaj mnie kochaniem. A myślałam że to co powiedział ten twój pożal się Boże kolega było kłamstwem. Zawiodłam się na Tobie. Przyjechałam żeby to wyjaśnić. Ale ty wszystko zepsułeś. Zapomnij o mnie raz na zawsze.
- A co z nami ?
- Ty na prawdę nie rozumiesz ? Nas już nie ma...- odbiegłam zapłakana do hotelu, wpadłam do środka a tam czekał na mnie Grzesiek.
- Chodź. - złapał mnie za rękę i zaprowadził do pokoju - przebierz się. A potem mnie posłuchasz i zrobisz co będziesz chciała.
Poszłam do łazienki przebrałam się, wysuszyłam włosy i wróciłam do Grześka. Usiadłam na przeciw niego.
- Proszę cię tylko nie przerywaj. - powiedział na co zrezygnowana kiwnęłam głową. Z moich oczu nadal leciały łzy - Wiem że jak weszłaś wyglądało to jednoznacznie, ale to nie było tak jak myślisz. Tak jak obiecałem nic mu nie powiedziałem siedzieliśmy i rozmawialiśmy. Gdy zadzwoniłaś po raz ostatni, w drzwiach minąłem ją. Już wiedziałem że wszystko będzie źle. Ona zawsze sprawiała kłopoty. Zbyszek do niej podszedł i ona zaczęła mówić że nadal go kocha, że nie potrafi bez niego żyć. On jej powiedział że kocha tylko ciebie i wtedy ona go pocałowała, a resztę widziałaś. - gdy skończył zauważyłam że świat nabiera kolorów, może powinnam dać Zbyszkowi to wytłumaczyć?
- Kim ona była ? - te pytanie nie dawało mi spokoju.
- Jego byłą. - przerwał na chwilę - zdradziła go.
- Suka. - powiedziałam pod nosem.
- Porozmawiasz z nim ?
- Niech będzie. No i  po raz kolejny dziękuję. - przytuliłam go. - który pokój ? - spytałam stojąc na korytarzu.
- Do końca korytarza, ostatni po lewej.
Podeszłam do wskazanych drzwi, zapukałam i otworzył Piotrek.
Nie musiałam nic mówić, on kiwnął głową i wyszedł.
Zbyszek leżał na łóżku, gdy weszłam do środka i zamknęłam drzwi on momentalnie wstał i stanął koło mnie.
- Przepraszam, to na prawdę nie tak jak wyglądało...
- Nie to mi tłumacz, to już wytłumaczył mi Grzesiek. Ty odpowiadaj na moje pytania. - próbowałam mówić bez uczucia, ale niezbyt mi to wychodziło, bo strasznie mnie do niego ciągnęło. - pierwsze czy to prawda że mnie nie kochałeś że jestem dla ciebie tylko dziwką na jedną noc ?
- NIE ! Nigdy nawet o tym nie pomyślałem. Kocham cię i nie wyobrażam sobie życia bez ciebie. Kto ci to powiedział ?
- Nie zgadniesz... Kubiak !
- Zabije ch*ja ! To na prawdę jest kłamstw.... - przerwałam mu złączając nasze usta w pocałunku, nie mogłam się powstrzymać, tak bardzo mnie korciło. A jemu przebaczyłam, nie wiem czy to prawda czy też nie, po prostu brakowało mi go, był moją drugą połówką, połówką na całe życie... tak myślę.
- Przepraszam - szepnął opierając czoło o moje.
- Kocham cię. - lekko musnęłam jego usta.
- Myślę że powinienem podziękować Kosie. - przytulił mnie. - bałem się że już cię nie odzyskam.
- To nic z tym co ja czułam, debilu. - pocałowałam go w nos. - Kubiak tu jest ?
- Nie, został w Rzeszowie, nie gadam z nim.
- I wielkie szczęście.
_____________________________________________
Dzuzeppe  normalnie przewidujesz przyszłość :)
Mam nadzieję że nie zawiodłam waszych oczekiwań ^^